Pencerelerime gün doğmuşsa duvarlarım da aydınlanır değil mi?
Peki ben neden hala karanlık kuyularda gibiyim?
Üstelik soğuk, rutubet kokuyor dokunduğum her ayrıntı.
Kapat gözlerini dedi bir ses, hepsi geçecek.
Okşadıkça uzar saçların
geceye ve gönlüme doğru.
elinden bir şey gelmemenin acısını iniş takımları olmayan melekler bilir. bir arabanın farlarına kilitlenip kalmış sincaplar bilir. suyun dibine ağır ağır çöken taşlar bilir. matkapla göğsünün ortasına açılmış bir pencere düşün. perdeyi aralayıp kendi yarandan bakıyorsun dünyaya. eskisi gibi acımıyor ve de asıl bu acıtıyor.
sen gittin ve herkes ölmeye başladı
ve de asıl bu acıtıyor…
"Bu biraz sevdaya benzeyen, biraz da sevdasızlığa
Böyle gelişigüzel, böyle kırık dökük
Sanki hiç kimselerin kullanmadığı bir gün kalmış bana."
Böyle gelişigüzel, böyle kırık dökük
Sanki hiç kimselerin kullanmadığı bir gün kalmış bana."
Edip Cansever (via 1den5ekadar)
Yetimhanede, yardım kampanyasından aldığı bir hediyeye sevinen altı yaşındaki bir çocuğun fotoğrafı.
Bir dün daha eksildi yüzünden
Gözlerine sorsam yarınlar hiç yaşanmayacak
Yarınlar ise çoktan eskimiş yüreğinde.
Gülümse,
Gülümse ki gülümsesin sayende bi kaç yüz,
Yeryüzüne düşmüş bir kar tanesisin, öyle masumsun, seni incitmelerine izin verme, kirletmelerine asla izin verme,
ve hep böyle gülümse…
Gülümsesin sayende yüzüm…
:)
"Durmadan düşünüyorum ne kadar çok öldük yaşamak için."
Onat Kutlar (via otisakaman)
